| ||
|
Strona Główna Starożytna Grecja i Rzym: Słynne utwory: BIBLIA: |
ARYSTOTELES - urodzony ok. 446 r. p.n.e. zm ok. 385 r. p.n.e. (nie znamy dokładnej daty). Najwybitniejszy twórca komedii staroattyckiej. Autor około 40 dzieł spośród, których zachowało się 11: Acharnejczycy, Pokój, Rycerze, Chmury, Osy, Ptaki, Lizystrata, Kobiety na święcie Thesmoforiów, Żaby, Sejm niewieści, Bóg bogactwa.
Zadebiutował mając 18 lat komedią Biesiadnicy. Zdobył swoja pierwszą nagrodę na djonizjach w 426 r pne. Jego komedie przesycone sa licznymi aluzjami i wyidealizowaniem przeszłości. Miał skłonność do przesady i złośliwości. Był synem lekarza Nikomacha, pochodził ze Stragiry. Przez 20 lat przebywał w Akademii platońskiej w Atenach, gdzie zdobył wszechstronne wykształcenie. Prowadził nawet samodzielnie cykl wykładów. Wychowywał Aleksandra Wielkiego(uczył go). Po powrocie do Aten założył własną szkołę - Liceum, był to zakład gimnastyczny przy świątyni Apollina Likejosa w Atenach. Zwana była też "szkołą perypatetyków" (gr. peripatos- krytyka promenada), w której podczas spacerów prowadzono dyskusje filozoficzne. Większość jego dzieł powstała jako "pisma szkolne"- książki dla uczniów. Arystoteles zajmował się logiką, przyrodą (fizyka, biologia zwana wtedy historią naturalną), psychologią, metafizyką, etyką, polityką, retoryką i estetyką. Odrzucił platoński podział na ideę i cienie ideii uważając go za sztuczny stwierdził, że ani same idee, ani sama materia nie mogą być istotą świata. Według niego tworzą ją jedność materii i formy. Matria jest wieczna, niezniszczlana, ale forma nadaje jej istnienie. Państo według arystotelesa nie może skaładać się z jednolitych obywateli ale z indywidualności i różnorodności jednostek. Te cechy są siłą napędzającą rozwój państwa. Głosił teorię państwa środka, czyli interesów klasy średniej, która jest największą przepaścią pomiędzy najbogatszymi, a najuboższą czerniną. Jest on autorem słynnej Poetyki - pierwszej teorii poezji w ogóle. Twierdzi, że literatura jest sztuką naśladowczą (po grecku mimezis - naśladowanie rzeczywistości). Gatunkiem najwartościowszym jest tragedia, bo wywołuje największe emocje u odbiorcy. A to właśnie reakcje odbiorcy są miernikami wartości dzieła. Za wzór poety epickiego uważał Homera. Na poetyce Arystotelasa wzorował się w Liście do Pizonów Horacy, a w oświeceniu francuski autor sztuki poetyckiej Franciszek Bulao. Arystoteles uporządkował naukę starożytności tworząc wielki system filozoficzny. Przez stulecia był to dla europejskich myślicilei wzór symetrycznego, logicznego myślenia. Interesowało go wszystko. Zajmował się nauką o sposobie myślenia, czyli logiką i sztuką dobrego przemawiania, czyli retoryką. Interesował go problem piękna, czyli estetyka. Zastanawiał się nad zagadkami kosmosu, naturą roślin i zwierząt, rozważał problemy psychologiczne i polityczne. Sformułował pierwszą teorię poezji, czyli poetykę.
|
|
