Strona Główna
Krótki zarys epok literackich
Starożytna Grecja i Rzym:
Życie i kultura w Grecji
Sławne postacie starożytności
Literatura rzymska
Filozofowie rzymscy
Filozofie - stoicyzm itp
Mity, mitologia
Bogowie greccy i rzymscy
Epos antyczny
Teatr antyczny
Tragedia antyczna
Związki frazeologiczne
Słynne utwory:
BIBLIA:
Metafory biblijne
Biblia - czyli co i jak
Stary Testament
Księgi poetyckie i mądrościowe
Nowy Testament
|
EPOS inaczej epopeja - główny gatunek epicki aż do czasu powstania powieści, to rozbudowany utwór wierszowany, który ukazuje dzieje legendarnych lub historycznych bohaterów na tle wydarzeń przełomowych dla danej społeczności narodowej.
W epopei na plan pierwszy wysuwa się fabuła, narrator jest wszechwiedzący i obiektywny, a ujawnia się w inwokacji. Całość przedstawiona jest z epickim dystanesem.
Styl epopei jest podniosły, dostosowany do hieroicznych czynów bohaterów. Obfituje w realistyczne, drobiazgowe opisy ważnych przedmiotów i sytuacji.
W każdej epoce historycznej wykształciły się odmiany eposu charakterystyczne dla swoich czasów.
Cechy eposu antycznego:
- Opowiada o bohaterach w przełomowym momencie historycznym
- Naopisny heksametrem(rytm wiersza składający się z sześciu samogłosek długich, czyli daktyl(spondej))
- Inwokacje
- Współistnienie świata bogów i ludzi
- Rozbudowane porównania (homeryckie)
- Styl podniosłt, wysoki(patos)
- Epizodyczność akcji
- Dawca epitetów stałych
- Realistyczny opis
- Sceny batalistyczne
- Dystans epicki autora
Najznakomitsze eposy antyku: Iliada i Odyseja
|