| ||
|
Strona Główna Starożytna Grecja i Rzym: Słynne utwory: BIBLIA: |
Trzy pierwsze ewangelie nazywa się ewangeliami synoptycznnymi ze względu na to, że podejmują te same tematy i opowiadają o tych samych zdarzeniach. Obok ewangelii, które weszły w skład Nowego Testamentu, w pierwszych wiekach chrześcijństwa powstały tzw. ewangelie apokryficzne, które nie są uznawane przez Kościół za księgi święte. Ewangelie zostały napisane nie wcześniej niż 30 lat po śmierci Jezusa. Spośród wszystkich spisanych Ewangelii za natchnione uznał Kościół 4 i te wprowadził do zbioru pewnych różnic, wykazując bardzo wiele podobieństw. Czwarta Ewangelia według św Jana, odbiega dość często stylem, terminologią, a niekiedy i treścią , od trzech pozostałych. Każdy z ewangelistów przedstawia Jezusa z własnego punktu widzenia - mamy więc cztery różne portrety, z których każdy zwraca uwagę na co innego. Św Mateusz skupia się na stosunku Jezusa do wiary żydowskiej. Pokazuje, że Jezus potomek Abrahama i spadkobierca Dawida przyszedł aby wypełnić prorostwo zawarte w Starym Testamencie i osądzić swój naród za odstępstwa od wiary. Św Marek nie uprawia teologii. Jego ewangelia bardzo skąpo przytacza mowy Jezusa, zawiera natomiast szczegółowe informacje o jego czynach. Marek nie wyjaśnia, nie ocenia, nie interpretuje - jest typowym świadkiem, który zwięźle i realistycznie opowiada o tym, co widział i słyszał. Św Łukasz na piewszy plan wysuwa temat męki i zmartwychwstania Jezusa. Podkreśla błogosławienstwo zbawienia przyniesione przez Syna Bożego, wskazuje na znaki jego przyjścia zapowiedziane w Starym Testamencie i wypełnione w dokonanych uzdrowieniach i w głoszeniu Dobrej Nowiny biednym i potrzebującym (grzeszącym kobietom, chciwym poborcom podatkowym ...) Św Łukasz - lekarz z zawodu, malarz z zamiłowania, uczeń i towarzysz wypraw misyjnych apostoła Pawła, członek gminy chrześcijan nawróconych z pogaństwa. Ewangelia św Łukasza powstała prawdopodobnie w latach 70-80 w Antiochii Syryjskiej i zotała dedykowana Teofilowi, wysokiemu urzędnikowi w administracji rzymskiej. Ewangelia św. Łukasza dostarcza najpełniejszych relacji o życiu Jezusa. Księgę rozpoczyna prolog, w której autor wyjaśnia, że pragnie przebadać źródła i w oparciu o nie, wiernie zredagował swą Ewangelię. Po wstępie autor przedstawia historię dzieciństwa Jezusa, a potem opisuje działalność Jana Chrzciciela. Następnie w trzech wielkich partiach omawiana jest działalność Jezusa w Galilei, o Jego drodze do Jerozolimy, wreszcie o jego męce , zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu. Autor adresuje swoje dzieło przede wszystkim do chrześcijan nawróconych z pogaństwa. Nie jest przy tym zwykłym biografem, bardziej niż pozostali ewangeliści usiłuje być historykiem. Po dokładnym zbadaniu wszystkiego, przedstawia po kolei rzeczy i zdarzenia. Dokonany przez autora wybór materiału wskazuje na jego życzliwe zainteresowanie losem zwykłych ludzi, zwłaszcza chorych, bezdomnych, ubogich, kobiet dzieci i odrzuconych przez społeczenstwo. Język Ewangelii św Łukasza jest językiem człowieka wykształconego, o bogatym, pięknym słownictwie. Św Jan ukazuje Jezusa jako tego, który został posłany przez Boga na świat z misją zbawienia ludzkości. Na ewangelię św Jana składają się głównie opisy cudów Jezusa oraz historia jego męki. Przyjście Zbawiciela zmieniło bieg historii, dlatego w świecie chrześcijańskim jest to początek nowej ery. Czas zostaje uporządkowany na to co było przed Chrystusem i to co się zdarzyło po jego przyjściu. Uczniowie Chrystusa, apostołowie którzy głosili jego naukę (o tym wczesnym okresie opowiadają opowiadają tzw. Dzieje Apostolskie, uważali bowiem, że jest to radosna wieść o zbawieniu i królestwie bożym). W szerzeniu nowej wiary największą rolę odegrał święty Paweł, który w cudowny sposób został nawrócony na drodze do Damaszku. Właśnie jego listy tworzą postawy uniwesalnej adresowanej do wszystkich narodów i plemion nauki chrześcijańskiej. | |