Katon Starszy Cenzor, Marcus Porcius Cato Mairo Censorinus (ok. 234 -149 p.n.e.)

Rzymski konsul, pisarz i mówca. Był także administratorem na Sycylii i w Hiszpanii. Od 184r. p.n.e. sprawował urząd cenzora tępiąc wszelkie przejawy zbytku. W Rzymie zajmował się głównie polityką, a swoją płodną twórczość literacką traktował jak działalność obywatelską.  Był zwolennikiem surowości obyczajów i starorzymskiej prostoty. Jako przeciwnik wpływów greckich zaczął pisać w języku łacińskim. Pozostawił 150 mów (80 we fragmentach), był też autorem Origines – historii Rzymu od założenia miasta do 149r. p.n.e. Pracepta ad filium to zbiór wiadomości z zakresu sztuki wojennej, medycyjny, prawa, agronomii i retoryki. Jedyne dzieło zachowane w całości O gospodarstwie wiejskim, to najstarszy zabytek prozy łacińskiej. Potomni uznali go za wzór starorzymskiej cnoty i surowości.

Źródło: E.Olinkiewicz, K.Radzymińska, H. Styś, Język polski: słownik encyklopedyczny, Wydawnictwo Europa, Wrocław 1999, s. 291.