| ||
|
Strona Główna Starożytna Grecja i Rzym: Słynne utwory: BIBLIA: |
Greka należała do rodziny języków indoeuropejskich i dzieli się ją na wiele grup dialektycznych. Do najważniejszych z nich należą dialekty: Dorycki -> Sparta, Korynt, Rodos Eolski -> Beocja, wyspa Lesbos, Eolida Joński -> małoazjatycka Jonia Attycki -> Ateny Kultura i literatura grecka kojarzy się nam nieodparcie z Atenami. Dzieję się tak dlatego, że w Atenach zrealizował się w V i IV w. p.n.e. "złoty wiek ludzkości". Właśnie tam i wtedy nastąpił rozkwit filozofii, niezwykłą harmonię osiągnęły rzeźba i architektura, powstały najważniejsze dokonania dramatu i teatru, zrealizował się nieosiągalny później ideał ustroju społecznego - demokracja ateńska. Grecja nie miała jednak nigdy jednolitego organizmu państwoego przez istnienie licznych państw-miast (polis). Dorobek literatury greckiej obejmuje poetów z całej Hellady, od wybrzeży Azji Mniejszej do południowej Itaki. Demokracja ateńska opierała się na rządach ludowych. Pełne prawa obywatelskie mieli wszyscy wolno urodzeni obywatele płci męskiej, musieli być też pełnoletni. Z nich składało się zgromadzenie ludowe, które podejmowało uchwały reazliowane potem przez wybieranych drogą losową urzędników. Grecy musieli się jednoczyć z przyczyn militarnych, aby skuteczniej się bronić. Państo dbało nie tylko o gospodarczą i polityczną pomyślność obywateli, ale także o rozwój kultury. W złotym wieku kultury ateńskiej (V w pne), czyli w czasach Peryklesa uboższym obywatelom wypłacano specjalny zasiłek na udział w spektaklach teatralnych, wynagradzając im w ten sposób czas, który mogliby przeznaczyć na pracę. Sztuka i życie: Starożytna sztuka grecka wyróżniała się konsekwencją w rozwoju. Zwykle mówiąc o niej wyróżniamy dwa style: 1. Kultura jońska - bardzo bogata, swobodna, indywidualna, lekka i majestatyczna 2. Kultura dorycka - mniej swobodna, cięższa, rygorystyczna konstrukcja, powaga, dostojność i surowość. Sztuka grecka opierała się na harmonii piękna, spokoju i słońca. Podobnie wyobrażamy sobie życie starożytnych Greków: pogodne i nietrudne, bez upału, wygodne dzięki niewolnikom i kobietom, cierpienia miłosne uznano za wstydliwą dolegliwość, nie groziła im śmierć i starość, gyż umierali młodo, a po śmierci czekali na nich bogowie, bardziej nudzili się niż cierpieli - tak opisuje życie sprawiedliwego Ateńczyka Andrzej Banach. Ten obraz wyczytamy z dzieł Homera i Sofoklesa, nie jest on jedanka pełny gdyż obok Ateńczyków toczyło się również pełne kłótni i wojen życie.
|
|
