| ||
|
Strona Główna Starożytna Grecja i Rzym: Słynne utwory: BIBLIA: |
Epoka liryki przypada w starożytnej Grecji na VII i VI w pne. Dzisiaj termin liryka kojarzy się nam z pojęciem rodzaju literackiego (obok epiki i dramatu). Grecy nie dysponowali tym pojęciem. Arystoteles wyróżniał dwa rodzaje poezji: narracyjną i daramatyczną. Poezja liryczna wykonywana była w bezpośrednim związku z muzyką. Poezja europejska wiele zawdzięcza liryce greckiej (zróżnicowane miary wierszowe, nazwy gatunkowe) pierwsze wzruszenia i doświadczenia ludzkiej egzystencji. Liryka grecka ma więc religijne korzenie.. Wywodzi się z magicznych zaklęć i modłów odprawianych przy wtórze różnych instrumentów muzycznych.. Starożytni grecy dzielili pieśni na chóralne (zaliczmy do nich podniosłe hymny, zawierające pochwały bogów i bohaterów, a także treny opłakujące zmarłych) oraz wykonywane przez jednego śpiewaka (przede wszystkim elegie o różnorodnej tematyce np. miłosna, wojenna , biesiadna. Na pograniczu liryki rozwijała się silenaka(inaczej idylla), która przedstawiała sceny z z życia pasterzy, rolników, rybaków. Sielanki starożytne zawierały obok lirycznego monologu elementy typowe dla epiki(opowiadanie) albo dla dramatu(dialog). Najsłynniejszym sielankopisarzem grecki był Teokryt(IIIw pne). Formy liryki greckiej udoskonalane potem przez Rzymian, weszły na trwałe do literatury europejskiej. Tworzyli lirykę: Tyrtajos, Safona, Anakreont, Symonides
|
|
