Tytuł: Mitologia

Podtytuł: Narodziny świata

Autor: Jan Parandowski

Baśń o 4 wiekach ludzkości:

O powstaniu ludzkiego rodu krążą różne podania, najczęściej jednak jak wspomina się, podobnie jak uczynił to J. Parandowski - baśń o 4 wiekach ludzkości.

  1. Wiek złoty za panowania Kronosa. Rzeki płynęły mlekiem, z drzew sączył się miód, ziemia obficie rodziła, nawet bez pracy rolnika. Ludzie żyli jak niebianie, bez trosk, trudów i smutków. Ciało człowieka nigdy się nie starzało. Czas spędzano na nieustannych biesiadach i zabawach. Z upadkiem Kronosa skończył się wiek złoty, a ówcześni ludzie zmienili się w dobroczynne demony.
  2. Wiek srebrny to już znacznie gorsze czasy. Ludzie rozwijali się bardzo powoli. Okres dzieciństwa trwał sto lat, a kiedy dochodzili do wieku dojrzałego, życie ich było krótkie i pełne zgryzot. Byli źli i dumni, nie składali ofiar bogom ani nie czcili ich jak należało. Zeus wytępił ich do ostatniego, lecz w pamięci ludzkiej pozostali oni jako dusze błogosławione.
  3. Wiek brązowy - żyło plemię gwałtowne, miłujące wojnę. Ludzie mieli siłę olbrzymów i serca twarde jak kamień. Nie znali żelaza. Wszystko sporządzali z brązu: mury miast, domy, sprzęty i broń. Był to okres heroiczny. Wówczas żył wielki Herakles i dzielny Tezeusz oraz bohaterowie spod Teb i Troi. Dokonywano czynów tak niezwykłych, jakie już nie powtórzyły się w wieku następnym.
  4. Wiek żelazny - traw do dziś.

O powstaniu człowieka opowiada także mit o Prometeuszu.