| ||
|
Strona Główna Starożytna Grecja i Rzym: Słynne utwory: BIBLIA: |
Obok psalmów w Piśmie Świętym znajduje się jeszcze wiele innych utworów o charakterze poetyckim. Należy do nich np. przypisywana przez tradycję mądremu królowi Salomonowi "Pieśń nad pieśniami" - najpiękniejszy biblijny poemat miłosny, który interpretuje się jako dialog Boga z kochającym go ludem lub jako rozmówcę Chrystusa z Kościołem, bądź zakochaną w nim duszą. Dziełem życia historycznego króla Salomona było wzniesienie wielkiej świątyni w Jerozolimie, gdzie umieszczono słynną arkę przymierza, w której wnętrzu znajdowały się Mojżeszowe tablice dzisięciorga przykazań, czyli największy skarb Izraela. Swoja opinię wielkigo medrca zawdzięczał jednak Salomon tzw. księgom mądrościowym, zawierały one głoszone przez niego nauki np. księga Koheleta, Księga Przysłów. Autorstwo Salomona jest w wielu przypadkach legendarne, ponieważ księgi te powstały wiele stuleci po jego śmierci. Charakterystyczny jest dla nich głęboki pesymizm życiowy i poznwaczy (streszczający się w haśle: "Marność nad marnościami i wszystko marne") Nie możemy poznać Boga, ludzka mądrość prowadzi do głupoty, trzeba więc póki czas korzystać z życia. "Pieśń nad pieśniami" odbiega swym charakterem od innych pism mądrościowych. Jest to poemat liryczny, który stanowi pieśń nad pieśniami, czyli pieśń najpiękniejszą , opiewającą miłość dwojga oblubieńców - dziewczyny i króla (niektórzy mówią o trzech postaciach: Salomonie, dziewczynie i jej kochanku - pasterzu). Tłem tej miłości jest sielankowy krajobraz w porze wiosennej. Księga ta obejmuje 6 pieśni, na które składają się krótsze i dłuższe wypowiedzi oblubieńca oraz towarzyszącego im chóru dziewcząt izraelskich. Pozornie "Pieśń nad pieśniami" jest jedyną w piśmie świętym księgą, w której nie ma mowy, ani o Bogu, ani o narodzie wybranym - księga ta nie zawiera żadnej myśli religijnej. Odnosi się do interpretacji dosłownej Pieśni nad pieśniami, według której jest ona pochwałą ludzkiej miłości zrządzonej i stworzonej przez Boga. Druga przeciwstawna interpretacja, to interpretacja alegoryczna, według której utwór jet alegorią miłości Boga do Izraele albo Chrystusa do swej obllubienicy - Kościoła. Tradycyjnie autorstwo przypusuje się Salomonowi, mimo że język pieśni jest o wiele późniejszy niż język czasów tego wielkiego króla. Obecnie powstanie "Pieśi nad pieśniami" datuje się na koncowe lata niewoli babilońskiej, nie później jednak niż na IV w. p.n.e.
|
|
