Platon (427 - 347 p.n.e.)

Zwano go Platonem (człowiekiem o szerokich barach) chociaż nosił imię Arystokles. Wielki filozof, uczeń Sokratesa, nauczyciel Arystotelesa. Platon ćwiczył się w poezji, malarstwie i muzyce. Pozostawił po sobie ponad 20 pism w formie dialogu,. Najbardziej znane to: Obrona Sokratesa, Gorgiasz, Fedon, Uczta oraz Państwo. To właśnie dzięki Platonowi znamy poglądy Sokratesa.  Bohaterem niemal wszystkich dialogów platońskich jest właśnie Sokrates. W młodości Platon uczestniczył w igrzyskach olimpijskich. Stworzył Akademię platońską, czyli szkołę filozoficzną, która utrzymywał się do VI w. n.e. Mieściła się w gaju Akademosa, stąd nazwa akademia. Akademia Platońska była pierwszym w dziejach uniwersytetem. Studiowano w niej filozofię, politykę, matematykę, astronomię, nauki przyrodnicze.

Rozróżniał byt realny i idealny. Uważał, że zasada świata nie jest materialna (ziemia, ogień, powietrze, atom) ale idealna. Każda rzecz materialna jest po prostu odbiciem, cieniem niematerialnej i duchowej idei. Rzeczywistość materialna (widzialna) jest jedynie niedoskonałym odbiciem rzeczywistości niematerialnej i niezniszczalnej idei świata, spośród których najważniejsza jest idea dobra. Jedynie idee naprawdę istnieją - są realne i posiadają wartość wieczną i bezwzględną, istotą platonizmu jest idealizm. Człowiek żyjący na ziemi jest jakby uwięziony w ciele, bo jego dusza jest przecież niematerialna - postrzega swoimi zmysłami tylko cienie.

Teoria jaskini - ludzie żyją w świecie cieni, są skrępowani i zniewoleni. Nie znają prawdziwego świata. Gdyby ludzie wyszli z jaskini byliby zaskoczeni. Według Platona świat cieni, to życie w którym żyjemy. Aby udowodnić swój pogląd kazał słuchaczom wyobrazić sobie jaskinię, w której siedzą ludzie związani łańcuchami, nie mogący obrócić się za siebie. Za ich plecami płonie ogień, a ludzie patrzący na przeciw widzą na ścianie tylko cienie prawdziwych osób i przedmiotów.

Jego zdaniem każdy człowiek rodzi się z pewnym zasobem wiedzy, który ujawnia się w trakcie życia. Człowiek nie uczy się, lecz przypomina sobie pewne prawdy. Wynika to z faktu, że dusza zanim stałe się z ciałem jednością przebywała w świecie idei i mogła się z nimi zapoznać.

Poznanie zmysłowe jest więc zawsze niedoskonałe, a jedyna pewna wiedza, to wiedza pojęciowa, pojęcie jest bowiem najbliższe świata idei. Platon zauważał także problemy sztuki, życia i państwa. Jest autorem teorii idealnego państwa, którego strukturę porównuje do struktury duszy. W duszy człowieka sprawiedliwego panuje harmonia, podobnie będzie  z państwem gdy zapanuje w nim sprawiedliwość. Rządzić powinni filozofowie wyróżniający się rozumem, męstwem, opanowaniem namiętności i bez własności, a nawet rodzin. Był przeciwnikiem demokracji, stworzył utopijną teorię idealnego państwa, na którego czele stać mieli filozofowie. Swoje poglądy zawarł w dziele Państwo, które do dziś uważane jest za obraz pierwszej utopii.