Seneka Lucius Annaeus (4 r. p.n.e - 65 r. n.e.)

Rzymski poeta, filozof i moralista. Był synem Seneki Starszego, urodził się w Kordobie, w Hiszpanii, gdzie uzyskał dobre wykształcenie. Kształcił małego Nerona, za jego rządów był wysokim dygnitarzem. Krytykował jego surowe rządy. Zmarł popełniając samobójstwo (otworzył sobie żyły), co było karą za spiskowanie przeciwko Neronowi. Jego dzieła to: Pisma Filozoficzne, Listy moralne do Lucyliusza, O zjawiskach natury, O łagodności, O opatrzności, O pokoju ducha, O dobrodziejstwach, O bezczynności, Udynienie boskiego Klaudiusza. W dziele O dobrodziejstwach wskazywał, że porządek społeczny powinien opierać się na: wzajemnym świadczeniu dobrodziejstw. Dramaty opierał na greckich motywach: Herakles szalejący, Trojanki, Fenicjanki, Medea, Fedra. Stały się wzorem dla dramatu renesansowego i twórców klasycznej tragedii europejskiej: Szekspira, Coreneille'a, Racine'a. Nazywano go męczennikiem filozofii. Wysoko cenili go autorzy chrześcijańscy.

Jego filozofia oparta była na stoicyzmie greckim, uczył jak żyć by pozostać szczęśliwym. Zgodnie z jego poglądami żyć można szczęśliwie jedynie w zgodzie z naturą, należy zachować spokój w obliczu dobra i zła. Uczył należytego wykorzystania życia, wskazywał na wartość pogody ducha, spokoju i korzyści płynącej z  obcowania z nauką i sztuką.