| ||
|
Strona Główna Starożytna Grecja i Rzym: Słynne utwory: BIBLIA: |
SOKRATES - miał żonę Ksantypę i dwóch synów. Był nauczycielem Platona i pośrednio Arystotelesa.
Stworzył podstawy etyki i logiki. Głosił pogląd o istnieniu absolutnego dobra, a poznawanie go i dążenie do niego to zadanie prawdziwego, myślącego człowieka. Swoich poglądów nie spisał, ale nazwał je. Prowadził dyskusje na placach i ulicach Aten. Gdy miał 70 lat oskarżono go o "demoralizację młodzieży i wprowadzanie nowych bogów" za co skazany został na śmierć poprzez wypicie cykuty. Metodą przekonywania Sokratesa było zadawanie umiejętnych pytań i prowadzenie do dyskusji. Rozmawaił z młodymi ludźmi o nurtujących ich problemach. Przeciwnikami Sokratesa byli sofości, czyli zawodowi nauczyciele mądrości, uczący za pieniądze przede wszystkim sztuki mówienia. Uważali, że prawdziwa wiedza jest dla człowieka całkowicie niedostępna. W związku z tym cokolwiek powiemy, będzie to równie słuszne. Uważali, że lepiej skupić się na sposobach przekonywania rozmówcy. Słowami bowiem jak zauważyli można udowodnić wszystko. Sokrates zwalczał poglądy sofistów. Połączył wiedzę z dobrem, pięknem i szczęściem. Uważał, że wiedza jest osiągalna dla każdego człowieka. Dobro pochodzi z mądrości, a zło z głupoty. To co jest dobre jest także piękne. Mądrość, dobro i piękno zapewniają człowiekowi prawdziwe szczęście. Nauki Sokratesa: 1. Uczył cnoty, nazywał ją działalnością(arete) 2. Wiedza prowadzi do szczęścia, więc nawoływał: poznaj samego siebie 3. Demaskował pozorną wszechwiedzę człowieka. Mówił o sobie i o innych: wiem, że nic nie wiem Wniosek: Sokrates uprawiał tzw.filozofię człowieka. Na jego poglądach bazowali inni.
|
|
