Reklama

O starożytności

Reklama

Utwory

Reklama

Autorzy

Wypracowania

Bibliografia


Księga Hioba:

Należy do pism mądrościowych (dydaktycznych), które wypełniają siedem ksiąg biblijnych, a powstały także w innych kulturach starożytnego Wschodu. Nie znamy autora Księgi Hioba, ani daty jej napisania (V w. p.n.e. to jedna z propozycji badaczy).

Księga Hioba jest poematem filozoficznym, który omawia problem cierpienia niezawinionego. Ze względu na jej walory artystyczne i treść zaliczana jest do najwybitniejszych arcydzieł literatury światowej.

Akcja toczy się w zamierzchłych czasach patriarchów. Hiob jest prawdopodobnie postacią historyczną, wspomina o nim prorok Ezechiel jak o mężu sprawiedliwym. W kulturze europejskiej Hiob istnieje przede wszystkim jako znak cierpienia i godności człowieka. W tej księdze nie występują charakterystyczne cechy Starego Testamentu (zbiorowość i przymierze narodu wybranego Jahwe), lecz dramat osobisty.

Podział księgi Hioba:

Poemat filozoficzny dzieli się na trzy części:

  1. Historia cierpień bogobojnego Hioba
  2. Skarga Hioba
  3. Hiob przywrócony do dawnego stanu

Streszczenie Księgi Hioba:

Hiob był mężem dobrym i sprawiedliwym, szczerym i zacnym, a zamieszkiwał ziemię Hus. Miał 3 córki i 7 synów. Był też człowiekiem zamożnym. Pewnego razu przed obliczem Pana stanął szatan. Pan Bóg spytał go czy w czasie swoich ziemskich wędrówek zwrócił uwagę na Hioba. Szatan stwierdził, że gdyby Bóg przestał opiekować się Hiobem, to ten odwróci się od niego. Wówczas Bóg oddał wszystko co Hiob posiadał we władanie szatanowi i poddał człowieka srogiej próbie. W ten sposób rozpoczęły się cierpienia Hioba. Szatan pozbawił go kolejno: mienia, bliskich, a na koniec poraził go trądem. Po tym wszystkim żona drwiła z niego, że tak srodze doświadczony wciąż jeszcze błogosławi Bogu. Hiob uciszył jednak żonę i pouczył ją: Dobro przychodzi od Boga, dlaczego zła przyjąć nie możemy?, powiedział też: Bóg dał, Bóg wziął. Ani utrata majątku, ani choroba nie zmusiły Hioba do zgrzeszenia przeciwko Bogu. Kiedy przyjaciele Hioba: Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Szafar z Nuamu dowiedzieli się o jego nieszczęściu przybyli, aby mu współczuć i pocieszyć go. Hiob pierwszy zaczął rozmowę z nimi skarżąc się, że Bóg zesłał na niego nieszczęście i cierpienia, mówi: Płacz stał mi się pożywieniem, jęki moje płyną jak woda. Hiob jednak musi odpierać racje przyjaciół, którzy nakazują mu uznać własna winę i przyjąć cierpnie jako karę za grzech. Przyjaciele Hioba nie rozumieją, że cierpienie może być niezawinione. Bóg bowiem jest sprawiedliwy, a sprawiedliwość z ludzkiego punktu widzenia to kara dla złych i nagroda dla dobrych. Tak samo myślał z resztą do tej pory Hiob.

Jego bolesne doświadczenie prowadzi jednak do nowej wizji Stwórcy - istoty, której decyzje są dla ludzi nieodgadnione. Działań Boga nie można pojąć rozumem. Trzeba zaś wierzyć w ich celowość i dobro. Cierpienie Hioba jest próbą wiary, z której Bogobojny mąż - mimo przejmujących skarg - wychodzi zwycięsko. Hiob szuka wyjaśnienia tajemnicy cierpienia nie zawinionego, a opowieść o jego dramatycznych zmaganiach jest najbardziej uniwersalną księgą Biblii. Po rozmowie Hioba z przyjaciółmi zjawia się Bóg i rozmawia z Hiobem, a następnie gani jego przyjaciół i przywraca Hioba do stanu poprzedniego.

Główny bohater poematu został ciężko doświadczony przez Boga, który poddał próbie jego wiarę. Pomimo, że spotykały go straszne męki, na które strasznie lamentował nie zgrzeszył przeciwko Bogu. Przez cały czas był przekonany, że dobrze postępuje i prosił Boga o uniewinnienie. Przyjaciele Hioba, zamiast mu pomóc najpierw siedzieli przez 7 dni i 7 nocy w osłupieniu, a następnie uznali, że Hiob musiał zgrzeszyć przeciwko Bogu. Hiob próbował zgłębić tajemnicę cierpienia niezawinionego ,ale nie znalazł rozsądnego wytłumaczenia. Hiob całkowicie poddał się Bogu.

Plan wydarzeń w Księdze Hioba:

  1. Pobożne życie Hioba
  2. Rozmowa szatana z Bogiem
  3. Bóg oddaje wszystko, co Hiob posiadał we władanie szatana
  4. Szatan pozbawia Hioba majątku: Sabejczycy porywają stada ośle, spalenie stad i owiec, Chaldejczycy porywają stada wielbłądów i mordują służbę, rozszalały huragan niszczy dom, w którym przebywały dzieci Hioba
  5. Ponowna rozmowa Boga z szatanem
  6. Bóg ponownie oddaje ciało Hioba we władanie szatana
  7. Szatan razi Hioba trądem
  8. Drwiny żony Hioba z jego nieszczęść
  9. Nieustanna wiara Hioba
  10. Hiob przeklina dzień swych narodzin
  11. Elifat z Temanu radzi Hiobowi, aby nie tracił wiary
  12. Bildad z Szuach zapytuje Hioba, czym zawinił wobec Boga, że ten tak go pokarał
  13. Przyjaciele Hioba okrzykują go bluźniercą, ponieważ twierdzi, że niczym nie zawinił wobec Stwórcy
  14. Rozmowa Boga z Hiobem
  15. Przyjaciele idą do Hioba i składają ofiarę
  16. Bóg przywraca majątek Hioba, wskrzesza bliskich i im błogosławi
  17. Długie i dostatnie życie Hioba - doczekał się wnuków do IV pokolenia

Niejednorodność gatunkowa w Księdze Hioba:

Księga jest niejednorodna gatunkowo: rozpoczyna się i kończy narracją zawierającą wątki fabularne, całość jednak wypełnią monologi i dialogi - dyskusje Hioba z przyjaciółmi, wielkie mowy sądowe bohaterów oraz lamentacje Hioba. Księga Hioba ma charakter poetycki, a strukturą całości przypomina raczej literacki dramat.

Hiob - Georges de la Tour (ok.1625-1650)
Źródło: Georges de La Tour, http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Georges_de_La_Tour&oldid=23435714 (ostatni dostęp sty. 4, 2011).

Nauki płynące z Księgi Hioba:

  • człowiek powinien z ufnością przyjmować to co daje mu los i wyroki Boga,
  • cierpienie nie zawsze jest karą za grzechy,
  • człowiek powinien doświadczyć w życiu szczęścia  i cierpienia,
  • uczciwi ludzie także cierpią,
  • cierpienia uświęcają człowieczeństwo,
  • cierpienia nie można wytłumaczyć,
  • cierpienia należy znosić z pokorą,
  • cierpienie od zawsze towarzyszyło człowiekowi,
  • cierpienie jest próbą dla człowieka,
  • każde cierpienie ma sens, pomaga człowiekowi żyć z godnością,
  • należy czekać na poprawę losu, nie należy się buntować,
  • Bóg ma swoje tajemnicze plany, które bywają niepojęte dla człowieka.

Przydatne cytaty z Księgi Hioba:

  • Dobro przyjęliśmy z ręki Boga. Czemu zła przyjąć nie możemy?
  • Bóg dał i zabrał Bóg, niech będzie imię Boga błogosławione.
  • Płacz stał mi się pożywieniem, jęki moje płyną jak woda.

Nawiązania w literaturze do Księgi Hioba:

Powrót Hioba - Anna Kamińska. Hiob w utworze symbolizuje nieszczęśliwego samobójcę. Jest to człowiek XX w., który cierpi niewinnie. Według poetki byłoby lepiej gdyby Hiob umarł razem z dziećmi. Hiob nie odzyskał swoich pierwszych dzieci, wszytko dostał nowe. Czuje się niepewnie, obawia się że nowym szczęściem zdradza stare. Boi się snów, w których przybędą ci którzy odeszli. Czuł się obco, mimo to nie załamuje się i nie bluźni.

Nawiązania w sztuce do księgi Hioba:

  • Hiob - Georges de la Tour (ok.1625-1650) - Żona namawia Hioba aby się zbuntował, jest bogato ubrana, nie dotknęło jej nieszczęście. Hiob ma złożone ręce. Świeca rozświetla główne elementy obrazu. Obraz pogrążony w lekkim mroku.
 


Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki.
Więcej informacji o plikach cookies.
Nie pokazuj więcej tego komunikatu.