Epoka starożytna, streszczenia mitów, Iliada, Odyseja

TYRTAJOS - z łac. Tyrteusz. Żył w VII w pne. Imię poety przeszło do historii jako symbol poety bojownika. Elegie patriotyczne Tyrtajosa zagrzewały Spartan do walk zbrojnych z Mekyńczykami. Zamiast wojskowych posiłków Ateńczycy posyłali walczącej Sparcie jego pieśni, dzięki którym mieli odnieść zwycięstwo.

Z pięciu ksiąg jego twórczości zachował się około 150 wersów. Od imienia poety wywodzi się termin tyrteizm(poezja tyrtejska), czyli poezja patriotyczna nawiązująca do walki - w naszej kulturze w obronie niepodległości.
W polskiej literaturze motywy tyrtejskie ożyły w okresie niewoli narodowej w XIX w.

Fragmenty utworu Tyrtajosa "Rzecz to piękna" wywodzą się prawdopodobnie z pieśni żałobnych. Dzieli się na dwie częśći. W pierwszej głosi pochwałę odwagi, umiłowanie ojczyzny, za którą "pięknie" jest oddać życie. Następnie autor ukazuje dzieje wojownika, który ucieka przed wrogiem.
Po dwuczłonowej części opisowej następuje wnioskowanie, mające w elegii Tyrteusza charakter wezwania. Ten typ liryki był uznany przez pisarzy i krytyków antycznych za najbardziej wartościowy, najważniejsza jest bowiem zawartość moralna i moralne oddziaływanie utworu.