Epoka starożytna, streszczenia mitów, Iliada, Odyseja

WERGILIUSZ (Publius Vergilius Maro, 70-19 r pne) - był synem zamożnego garncarza. W wieku młodzieńczym przeżył okres wojen domowych w Rzymie, a po zwycięstwie Oktawiana w epoce spokoju, rozkwitu kultury narodowej rozwijał swe zdolności twórcze, pod opieką Mecenasa (Mecenas - najbardziej wówczas znany opiekun poetów, imię tego polityka i doradcy Oktawiana Augusta oznacza zresztą do dziś protektora artystów. Mecenatem zaś określamy opiekę nad sztuką, literaturą bądź nauką).
Na nagrobku poety wyryto napis: "Opiewałem pastwiska i wieś wodzów".
Poeta napisał: "Bukoliki" (sielanki z życia pasterzy), "Georgiki" (poemat o rolnictwie) i "Eneidę" (epopeja wzorowana na Homerze).

Dzieło Wergiliusza pt: "Georgiki" to wspaniały poemat dydaktyczny. Utwór jest pochwałą codziennego wysiłku człowieka. Znękany wojnami Rzym potrzebował bowiem nowych ideałów i bohaterów. W miejsce walki pojawaia się więc praca, a rycerza zastąpił oracz. "Georgiki" były uwikłane w aktualną sytuację polityczną.
Natomiast "Ekologi", które nawiązują do greckiego wzoru sielanek Teokryta, przenoszą czytelnika do Arkadii- mitycznej krainy wiecznej wiosny, łagodnych cierpień miłosnych. Arkadię zamieszkują subtelni pasterze- poeci, wyraża odwieczne marzenie człowieka o szczęśliwym życiu z samym sobą i cudownym rytmem natury.
Najciekawszym utworem tego cyklu jest sławna Ekologa VI, pełna niejasnych proroctw o narodzinach cudownego dziecka, które przyniesie światu błogosławiony pokój (chrześcijanie uznają, że chodzi tu o Chrystusa).

Wergiliusza uznano w średniowieczu za przepowiadającego przyszłość pogańskiego czrodzieja. Dlatego właśnie Dante twórca poematu "Boska Komedia" uczynił z Wergiliusza swego przewodnika po piekle i czyścu.

Ukoronowaniem twórczości Wergiliusza był wzorowany na Homerze epos o mitycznych początkach Rzymu, zatytułowany "Eneida".
Tytuł wywodzi się od imienia Eneasza, który po upadku rodzinnego miasta, tak jak Homerowy Odys, wyruszył w długą wędrówkę przez fantastyczne krainy. Jej kresem była Itaka.
Tu czekała jeszcze bohatera wojna z dzielnym i szlachetnum Turnusem o nową ojczyznę i piękną Lawinię, co nawiązuje wyraźnie do treści Iliady.
Epos Wergiliusza jest jednak o wiele bardziej przejżysty i ułożony niż pierwotny tajemiczy poemat Homera.
Homer to żywioł, Wergiliusz zaś to rozum, patriotyzm i narodowa duma.
O dziwo romantyk Mickiewicz spośród tych dwóch wielkich poetów wybierał zdecydowanie chłodnego Rzymianina, o którym Wojski w Panu Tadeuszu mówił: "mój przyjaciel Maro".
"Eneida" obejmuje 12 ksiąg. To utwór składający się z dwóch części:
I część obejmuje księgi I do VI naśladująca Odyseję ukazuje wędrówki Eneasza-trojańczyka, który po klęsce swego miasta usiłuje założyć wygnańcom trojańskim nową ojczyznę i poszukuje jej.
Znajdzie ją w Lacium, z którego kiedyś narodzi się Rzym
II część to księgi VII do XII podobna do Iliady. Ukazuje wojnę o Lacium, które szturmują wojska Eneasza.

Fragment Eneidy księga II. Pożar Troi
Hektor przepowiada w proroczym śnie pożar Troi. Po skończonym śnie syn bogini wybiega na dach i faktycznie dostrzega pożar, próbuje pomóc w walce z ogniem ale za bardzo sam nie wie jak. Chwyta za miecz i biegnie, ponieważ najważniejsze jest aby pięknie zginąć w bitwie.

Wergiliusz, a Homer- różnice:
1. Bogowie Wergiliusza respektują normy moralności ludzkiej, bogowie Homera żyli często w sprzeczności z zasadami etyki.
2. U Wergiliusza bohaterstwo podporządkowane jest idei patriotycznej i ukazane jest w klimacie cierpienia
Wojna według Wergiliusza tak zwycięska jak i przegrana jest źródłem nieszczęścia ludzi i gniewu bogów.