Kain i Abel

Kain i Abel (Rodz. 4  1-16) – streszczenie, opracowanie

Ewa urodziła swemu mężowi syna, któremu dano na imię Kain. Po nim na świat przyszedł ich następny syn – Abel. Młodszy syn został pasterzem, a starszy uprawiał rolę. Kain składał w ofierze Bogu płody rolne, a Abel jagnięta ze swojej trzody. Ofiara Abla podobała się Bogu, natomiast na Kaina i jego ofiarę nie chciał nawet spojrzeć. Kain był z tego powodu bardzo zawiedziony. Pewnego razu wyprowadził więc swego brata Abla na pole i tam go zabił. Potem skłamał Bogu, że nie wie, gdzie jest jego brat. Wtedy Bóg przeklął Kaina – od tej pory miał zostać tułaczem i zbiegiem na ziemi. Dostał też ziemię od Boga, aby nikt go nie spotkał i nie zabił. Ktokolwiek podniósłby rękę na Kaina, ściągnąłby na siebie siedmiokrotną pomstę. Kain odszedł więc od Pana i zamieszkał w kraju Nod na wschód od Edenu.

Karą za bratobójstwo okazała się tułaczka i wieczne potępienie, nie śmierć ponieważ Bóg widział, że Kain żałuje za swój grzech. Skutkiem grzechu Kaina było zerwanie wspólnoty Boga i człowieka. Kain uległ najpodlejszym uczuciom: zazdrości i zawiści, nie potrafił zapanować nad złem. To grzeszny obraz buntu człowieka przeciwko bogu. To pierwszy archetyp mordercy, bratobójcy.

Nawiązania w sztuce do Kaina i Abla

• Kain niosący Abla – Alexandre Falguiere (1876r.)
• Frederick Leighton – Śmierć Abla
• Adam i Ewa niosą zwłoki Abla –  Louis-Ernesta Barrias
• Kain zabija Abla – Marc Chagall