Marek Aureliusz

Marek Aureliusz, 121 – 180 n.e.

Był cesarzem rzymskim, zwanym filozofem na tronie. Pochodził ze starego rodu plebejskiego. Greckim guwernerom zawdzięczał znajomość systemów filozoficznych opartych na racjonalizmie. Lubił życie spokojne poświęcone lekturze i pisaniu. Rządy sprawował z niechęcią. Okres jego panowania był niepomyślny, Rzym gnębiły wojny i klęski żywiołowe. Pozostawił po sobie Rozmyślenia napisane w formie pamiętnika. Ten osobisty pamiętnik napisany był po grecku i nie był przeznaczony do rozpowszechnienia.  Ukazał się dopiero w 1599r. Poznajemy refleksje i spostrzeżenia zapisane w formie maksym życiowych, np. Każdą pracę należy wykonywać tak, jakby była ostatnią w życiu. Był także stoikiem i uważał, że we wszystkim należy zachować miarę. Wszystko, co związane jest z ciałem to rzeka, a co z duszą to sen. Ĺťycie miało być dla niego jedynie chwilowym przystankiem w podróży. W życiu trzy akta tworzą sztukę całą. Topos theatrum mundi – świat teatrem, człowiek aktorem. Głosił idee sprawiedliwości i humanitaryzmu. Twierdził, że człowiek by osiągnąć szczęście  musi być rozumny i żyć w zgodzie z naturą. Za prawdziwe dobro człowieka uznawał: wstrzemięźliwość, szczerość, sprawiedliwość i odwagę.  Określił też obowiązki człowieka wobec wobec społeczeństwa. Zalecał miłość ale jedynie do istot obdarzonych rozumem, czyli nie do bezrozumnych niewolników.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *