Starożytność - skarbnica wiedzy o epoce starożytnej

Stworzenie świata i człowieka

Świat stworzony przez Boga (Rozdz. 1  1-31):

  • Bóg stworzył niebo i ziemię. Ziemia była pustkowiem, a nad wodami uniosła się ciemność. Bóg stworzył światłość i oddzielił ją od ciemności. Światłość była dniem, a ciemność nocą.
  • Bóg stworzył sklepienie w środku wód, podzielił wody pod sklepieniem i ponad sklepieniem. To sklepienie to niebo (firmament).
  • Bóg zebrał wody spod sklepienia w jedno miejsce i nazwał je morzem, a powierzchnię, która ukazała się po zebraniu wód, nazwał ziemią. Potem rzekł, aby ziemia wydała zielone rośliny. I tak się stało – ziemia wydała trawy, drzewa i owoce.
  • Bóg stworzył ciała niebieskie świecące na niebie. Tak powstało słonce, aby rządziło dniem i księżyc aby rządził nocą oraz gwiazdy, a wszystkie razem aby rządziły czasem: wyznaczył dni, pory roku i lata.
  • Bóg stworzył ryby i potwory morskie, które zaroiły wody oraz ptactwo, które latało nad ziemią.
  • Bóg stworzył na ziemi bydło oraz dzikie zwierzęta. I uczynił Bóg człowieka na obraz i podobieństwo swoje – stworzył mężczyznę i niewiastę. Człowiek miał panować nad wszelkimi stworzeniami ziemskimi: nad rybami, ptactwem i zwierzętami. – PIERWSZY OPIS STWORZENIA CZŁOWIEKA
  • Bóg odpoczął po trudzie tworzenia, pobłogosławił dzień siódmy i uczynił go świętym.

Ukazane zostało stwórcze działanie Boga w postaci uroczystego hymnu na jego cześć. Autor w kilku strofach ukazał biblijny obraz stworzenia świata i człowieka. Stwórcze działanie Boga polegało na kolejnym wymienianiu nazw rzeczy, które powstawały. Najważniejsze było stworzenie człowieka na obraz i podobieństwo Boga. Tym samym człowiek jest wyjątkowy – to pan wszelkiego stworzenia. Utwór zbudowano rytmicznie, po każdej strofie występuje refren.

Drugi opis stworzenia człowieka (Rozdz. 2  5-7):

Nie było ziemi, ani krzewu, ani trawy polnej, nie nawadniana gleba bowiem nie rodziła. I wtedy Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, w skutek czego stał się człowiek istotą żywą.

Tu Bóg tworzy świat czynem, a nie słowem (nazywanie). Mamy tu też inną kolejność tworzenia świata:

  • powołanie do życia mężczyzny,
  • urządzenie ogrodu,
  • stworzenie zwierząt i ptactwa,
  • stworzenie kobiety z żebra mężczyzny.

Bóg poleca człowiekowi aby to on nazwał zwierzęta. Pozwalając mu na nazywanie, tym samym oddaje we władanie człowieka zwierzęta.

Wnioski z biblijnego opisu stworzenia świata i człowieka:

  • Jest jeden Bóg – Stwórca świata. Istnieje on poza czasem, a świat powstał w czasie.
  • Bóg jest wszechmocny i stwarza za pomocą słowa.
  • Wszystko co nas otacza pochodzi od Boga i do niego należy.
  • 6 dni pracujemy, 1 odpoczywamy.
  • Opis biblijny nie jest traktatem naukowym. Odpowiada ówczesnym wierzeniom ludzi, że ziemia jest płaska, a nad nią zawieszone jest sklepienie.
  • Człowiek został stworzony jako ostatni i nazywa się go koroną stworzenia, a wszystko inne zostało stworzone dla niego. Człowiek ma w sobie coś boskiego (obraz i podobieństwo). Człowiek jest najdoskonalszym stworzeniem Boga.
  • Człowiek jest od Boga zależny toteż powinien być mu posłuszny.
  • Człowiek jest istotą cielesną i duchową.
  • Człowiek ma żyć w monogamicznym związku.
  • Różnice płci ustanowił sam Bóg.
  • Rodzenie potomstwa jest uczestniczeniem w bożym planie.
  • Dzieła boże nie zawierają niczego złego są dobre.

Kosmogonia biblijna:

Kosmogonię, czyli opis stworzenia świata w Biblii, należy traktować jak poemat. Sześć dni tworzenia świata, to sześć strof z refrenem: I tak upłynął wieczór i poranek – dzień pierwszy, dzień drugi, dzień … A widział Bóg, że wszystko co uczynił, było  bardzo dobre.