Starożytny rycerz w Iliadzie

Wzór starożytnego rycerza na przykładzie Iliady:

Wojownicy spod Troi stanowią pierwszy w literaturze europejski wzór rycerza. Ich cechy charakterystyczne to:

  • pochodzą z wysokiego rodu,
  • wyróżniają się urodą i nadludzką siłą fizyczną,
  • ważna jest dla nich broń,
  • wierni i oddani w przyjaźni,
  • doskonale potrafią walczyć,
  • korzystają z tego, co daje im życie (kobiety, zabawy),
  • boją się silniejszego przeciwnika,
  • najważniejsze jest zwycięstwo, nie koniecznie uczciwe,
  • bogowie wpływają na ich losy,
  • oddają cześć zmarłym,
  • ich los zależy od fatum.

Oprócz Achillesa i Hektora wielkimi wojownikami są także Agamemnon, Odyseusz, Nestor, Menelaos i Diomedes. Są wyidealizowani i wyolbrzymieni, co jest typowe dla herosów, rządzi nimi namiętność i chęć zemsty, nie są etyczni, gdyż chcą zginąć w chwale. Zawsze walczą do końca mimo, że wiedzą iż wynik walki został z góry przesądzony przez bogów.

Etos rycerski – zbiór zasad obowiązujących rycerzy: odwaga, szlachetność, dbałość o cześć, kalos kagathos (piękny i dobry, to grecki ideał człowieka, łączy w harmonijną całość piękno cielesne, duchowe i moralne), dbałość o cześć i pragnienie sławy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *